SEN
Qaraqalpaqsha
al.
1. Betlik almasıǵı, almasıqtıń ekinshi beti.
Biygúna náresteniń atasın, atanıń botasın miyrimli qushaǵınan julıp alıp, ıssı bawırın sholan etken — seni (K.Sultanov).
Aytshı, diyqan dostım! Sol bir zamanda, Sen kim ediń, islep ediń kim ushın? Jat qursaqlar ushın jumsalǵan sonda, Jumır bilegińde qaynaǵan kúshiń (I.YUsupov).
Kóship kelgen qıshshaqlarǵa «sen kimseń, qaydan keldiń» degen hesh kim bolmadı (K.Kárimov).
Sen — Jer degen úlken planetanıń kúdiretli wákilisen! (M.Nızanov).
2. Ózinen kishilerge yamasa jaqın adamlarǵa múrájat túrinde yamasa olardıń atınıń ornına qollanılatuǵın sóz.
Frontqa barsań sen de bir mártlik kórset, jora, — dep ǵarqıldap kúldi (K.Sultanov).
Jigitlerdiń ishin gıj-ǵıj qaynatıp, Bir názeriń menen alarsań atıp, Hafız SHiraziydiń sazın yıǵlatıp, Apań sulıw bolǵan sennen de jaman (I.YUsupov).
Birewi «eki kún shıǵaǵan adam bolmaytuǵın edi, bul ele tiri ǵoy, kúshli kórinedi» dedi de, maǵan, «xáy, orıs, sen Xiywa ushın nóker bolasań ba?» — dedi (T.Qayıpbergenov).
— Inim, sen aljasıp kelip turǵan joqsań ba, men fermermen! (M.Nızanov).
3. Tınlawshını mensinbewshilik, pisent etpew mánisin ańlatadı.
Sen maǵan mátibiysime (K.Sultanov).
Sen albaslı turǵanda bul úyge kim keledi (T.Qayıpbergenov).