SADAǴA
Qaraqalpaqsha
at. Qurban, pidá.
Men bolayın aǵa sennen, sadaǵa, gúńlik penen kúyip óttim dúnyadan («Qırq qız»).
0 Sadaǵań keteyin — ırazı bolıw, qayıl qalıw, kewli tolıw.
Adamlar bar: ózimshillik biyleydi, «Ózim» dese, basqalarǵa iymeydi, Sadaǵań keteyin, Saadiy aytqan ǵoy: «Ózin súygen ózgelerdi súymeydi» (I.YUsupov).
— O-o, sadaǵań keteyinler-áy! Aytpaqshı, jáne bir sırdı bileseń be? (T.Qayıpbergenov).
— Way, sadaǵań keteyin kátquda adamdı qoysesh! — dep, sháwkildep kúlip, entigip sóyledi (K.Sultanov).
Sadaǵası ketsin — ırazı bolmaw, qayıl qalmaw, kewli tolmaw.
Muǵallimnen ketsin óziń sadaǵa — Qaraǵısız elge, bala-shaǵaǵa - Adam etin jeytin xaywan boldıń ba? (I.YUsupov).
— Qoysań-á, sadaǵası ketsin onday sawaptın! Qayaktıń músápiri ol — álle netken bir urǵashı dep aq sút bergen anasına, uwızday kelinshegine, gúldey nárestesine qaramaǵan iymansızdı... (M.Nızanov).