ӨЛПЕҢ
Қарақалпақша
кел. 1. Әсте-акырын, еплеп.
2. аўыс. Жумсақ, жағымлы.
Арқадан ескен өлпең желден жуўсан ийиси аңқыйды (Ш.Сейтов).
Дизерлеп отырып: — Апа! — дедим өлпең даўыс пенен,... («Әмиўдәрья» ж.).
Қарасам ат үрккен қаптал жағыма, «Купыя курылтай», өлпең сыбырлы... (Ә.Әжиниязов).