СИЙНЕ
Қарақалпақша
ат. (п.
— көкирек, көкирек қәпеси).
1. Көкирек, өңмен, дене, төс.
— «Мениң өзим ерке болсам, Қыз жамылған көрпе болсам, Көрпедеги бүрге болсам, Ақ сийнеңде турмаспедим? (Бердақ).
Деп ай жүзли арыў патшам, Жалаңашлап оң сийнесин, Бир шаланы альш оттан, Күйдирди ол ақ мәммесин (И.Юсупов).
2. Кеўил, қәлб, жүрек.
Бир гәп айтсам жара түсер сийнеңе, Абырай барда кдйтқыл иним кейниңе («Қоблан»), Пүткил сийнем жанды, Иште дәрт қалды (Әжинияз).
Бунда Низамийден гәплер, Физулий дер шын жүреклер, Қолың қәлем, сийнең дәптер, Өлмес дәстанлары ц бардур, Айтылған сөз ядыгардур (И.Юсупов).