ПӘТИЎАСЫЗ
Қарақалпақша
кел. Орынсыз көп сөйлеўши адам, мәниссиз сөйлеўши адам, турақсыз.
Пәтиўасыз ҳәм умытшақ, суў көтермес ол ашыўшақ, еллиде болар мақтаншақ (Әжинияз).
Дүнья десең, Қара жумбай көзинди, Зулматлары отқа таратар өзинди, Пәтиўасыз етер залым сөзиңди, Заман маған зиндан киби кәринди (Бердақ).
Сонлықтан пәтиўасыз сораўлар менен өткен күнлерин есине салмағанды мақул көремен (Т.Қайыпбергенов).