ОЙЛЫ
Қарақалпақша
кел. 1. Ақылды, дана, билгиш.
Сапар Төрештиң келбетине ойлы көз жанарын қадап: — Уақытша көңил көтерип жүрежақсаң ба, я үйленесең бе? — деди (К.Султанов).
Қонақ мына орынды, мәнди жуўаптан қыздың ойлы, ақылды екенин аңғарды (Қ.Досанов).
2. Ойы, шуқыры бар, ойға, шуқырға ие.
0 Ойлы-бәлент — тегис емес, әдир-будыр.
Егер сезимталдық тәбиятыңнан тума болмаса жай көз бенен узақ мәнзиллердиң ойлы-бәлентин қалай айырасаң? — дер еди (К.Кәримов).
Ойлы-шуқыр — ойлы-бәлент, тегис емес.
Асфальт тозған ойлы-шуқыр жолларың (Г.Дәулетова).