ГҮМАН
Қарақалпақша
ат. Бир нәрсениң хақыйқатлығына исенбеўшилик, биреўге исениминиң жоқлығы, оған гүдик пенен қараўшылық.
Қапа болма, ойға келтирме гүман (Ә.Шамуратов).
Үш жаманлық, үмметлерим қутылмас оннан; Қызғаншақлық, ҳийлекерлик ҳәм гүман (К.Рахманов).
Гүман ийманнан айырады (ққ.х.н.м.).
0 Гүман етиў — Исенбеў, инанбаў.
— Алсаң ал, ким гүман етер дейсең, — деди (К.Рахманов).
Гүман етпеў — Исениў, сезбеў.
— Айналайын сәллем сеннен, Ҳеш ким гүман етпес меннен (ққ.х.н.м.).
Гүман туўдырыў (келтириў) — исенимсизлик пайда етиў, қәўиплендириў, гүман қойыў, тек қойыў.
Ҳәрекетлери кем-кем гүман туўдырып, изинен жетти: — Әй, Шоңқы, берман айда! (Т.Қайыпбергенов).