ат. Бурынғы ўақытларда, ҳаял-қызлардың безениў ушын өңирине тағатуғын затларының бир түри.
Кубылжытып нағыс ойған алқымдағы айшық сүйек, Сүйнементтей саўры бетке омыраўдан түсти қулап (И.Юсупов).АЙШЫЛЫҚ кел. Бир айлық, бир ай шамасындағы ўақыт.
Айшылық жолды атлаған, Қара торы тулпары («Қырқ қыз»).
Мен де сыбыр-сыбыр турдым да қаштым, Алты айшылық жол астым (ққ.х.қ.).