АЗАП
Қарақалпақша
ат. Ақырет, ыза, қорлық, кемлик.
Азап көрди ҳаялқызлар бурында, Езилдиң гүң болып байдың қолында (С.Нурымбетов).
0 Азап бериў — азаплаў, қыйнаў, жөнсиз сөгиў, ақыретлеў.
Мен жүргенде буўрыл еди сақалы, Азап берди Изимбеттиң Камалы (Әтеш ҳәм Омар).
Азап шегиў — қайғы-ҳәсиретлениў, азапланыў, жаны қыйналыў, жәбирлениў, қорланыў, қорлық көриў.
Бул дүнья кереқдур өлгенше бенде, Азаплар шегемен залымнан күнде (Бердақ).
Жумагүл азап шекти, ол көп ўақтан берли тап бунындай болып жан азабын тартпаған еди (Ө.Айжанов).
Азап көриў — жәбирлениў, қорланыў, қыйналыў, қыйыншылыққа ушыраў.
Шеше, мен аяғымнан азар шегип, азап көрип жүрмен (Ө.Хожаниязов).