ЧАРОДЕЙ

Русский → Қарақалпақша

м. 1. (волшебник, колдун) көз бояўшы, тилсимши;
2. (чарующий чем-л.) өзине тартыўшы, қызықтырыўшы, таң қалдырыўшы;
поэт-~ өзине ериксиз тартыўшы шайыр.