УБИТЫЙ

Русский → Қарақалпақша

1. прич. от убить;
2. прил. өлген, өлтирилген;
3. в знач. сущ. м. өли, өлик;
4. прил. перен. (подавленный, угнетённый) қайғылы, қапалы;
~ вид қайғылы түр;
* спит как ~ өлидей уйқылап атыр.