ОБЕЗЛИЧЕННЫЙ

Русский → Қарақалпақша

1. прич. от обезличить;<br/> <b>2.</б> прил. (лишённый отличительных черт) айрықшалығынан айырылған, басқаларға усап кеткен;
3. прил. (за который никто не отвечает) ийесиз, жуўапкерсиз;
~ая работа жуўапкерсиз жумыс.