АПОГЕЙ
Русский → Қарақалпақша
м. 1. астр. апогей, шың (ай орбитасының жерден ең узақ турған точкасы);<br/> 2. перен. шың, ең бийик дәреже, ең жоқарғы дәреже;
быть в ~е славы даңқтың шыңында болыў;
его талант достиг своего ~я оның таланты өзиниң ең жоқарғы дәрежесине жетти.
быть в ~е славы даңқтың шыңында болыў;
его талант достиг своего ~я оның таланты өзиниң ең жоқарғы дәрежесине жетти.