ӨРИЎ I
Қарақалпақша
ф. 1. Жүриў, тараў, жайылыў.
Жақсы шопан қосқа өтти, Маллар өрип кетти қырға (И.Юсупов).
2. Майда жәнликлердиң қандай да бир нәрсеге минип жүриўи, тырмасыўы, өрмелеўи.
Бийт өрип жүр.
Кумырсқа өрип кетти.
Мектеп киши пиллехана, қурт өреди жапыраққа, Толып атыр пилле орап, Дәл дәстесин шартаққа (Т.Сейтжанов).