ҲҮЎЛЕЎ
Қарақалпақша
ф. 1. Шаршаўды билдириў.
2. Биреўди шақырыў.
3. Босап келиў.
Қарасам, қоңсымыздың есиги айқара ашық, иши ҳүўлеп тур (М.Нызанов).
4. Есиў, өтиў, өткирлесиў.
Қара суўық ҳүўлей берди, Амандықтың бет-алды ысып, жаўырыны музлап, урқанаты ушса да, қызыў ушын куллы-пәрең болып отын пуштарлап, ошаққа тығып атыр еди, шөбире кемиргенлер арасында, гилең таяқтан илекер ғана байластырып қойғандай қуўсүйек ҳаял геўдеси пайда болды (Т.Қайыпбергенов).
Қәпелимде, ылашық босап, қайтадан үскини қуйылды, бос орынларда ҳәсирет самалы ҳуўледи (Т.Қайыпбергенов).