ҮМБЕДҮМБЕ

Қарақалпақша

үмбе-дүмбе болыў ф. 1. затлардың тәртипсиз түрде турыўы, бириниң үстинде бири жайғасыўы. 2. топарласыў, дүбирлесиў. Адамлар көшениң арғы басында үмбе-дүмбе болып атыр (С.Салиев).