ҮЙРЕТИЎ
Қарақалпақша
ф. 1. Бир нәрсеге шынықтырыў, билдиру, әдеттендиру, оқыту.
Еки жүз жигитти әскер ойынына үйрететин турған (Қ.Ерманов).
2. Асаўды жөнге салыў, келеге келтиру, мойынлату.
Аллан асаў ғунанды зордан қолға үйретип алды (А.Әлиев).
Қарақалпақша