ҮЗИЎ
Қарақалпақша
ф. 1. Бир затты екиге бөлиў, ажыратып алыў, бөлеклеў, жулыў.
Сабыр жүзимниң бир солқымын үзип алып, жей баслады (С.Салиев).
2. аўыс. Ис-ҳәрекеттин, бирден тоқгалыўы, жумысты даўам еттирмеў, иркип қалыў.
3. аўыс. Мудамы, бәрха, бәркулла.
4. аўыс. Өмирин жойыў, жоқ етиў.
Қәҳәрге буўлыққан Аман ешкиниң жулынын да хә демей-ақ үзди (А.Әлиев).
0 Гүдер үзиў — үмитленбеў, үмитин жоғалтыў.
Айгүл Сапардың келиўинен гүдерин үзди (К.Султанов).
Үмит үзиў — исенимин жоғалтыў, үмит еткенди қойыў.
Қол үзиў — айырылыў, ажыратыў.
Ол быйыл оқыўға ықласланбай ақыры оқыўдан қол үзди (Т.Қайыпбергенов).
Қарасын үзиў — көринбеў, алыслаў, узақлаў, қашықлаў.