ҚЫРЫЎ

Қарақалпақша

ф. 1. Бир нәрсениң бетин, үстин өткир нәрсе менен қыршып алыў. Бир күни өткир пәки менен ханның төбе шашын қырып алған екен (ққ.х.е.). 2. Қыршыў, тырнаў. 3. Өлтириў, жоқ етиў. Автомат пенен немеңлерди қырып қалпақтай ушырған (Ө.Хожаниязов).