ҚУЛАҒ
Қарақалпақша
ф. 1. Тик турған нәрсениң жығылыўы, қулаўы.
Қылыш желкеден кескенде, Таўдай жарып өткенде, Дәў ларсылдап қулады.
2. аўыс. Жоқарыдан суўдың төменге қарай қатты ағысы, сарқыраўы.
Таллықтың теңизге қуяр аяғы ой болған соң сағадан суў қулап ағады (Қ.Султанов).