ҚОС
Қарақалпақша
ат. 1. Адам отырыў, жасаў ушын қамыстан, ағаштан хәм т.
б.
затлардан иеленген киши турақ орын, бастырма, саяман.
Жаз болса төбесине қос соғып, гейде дем алыўға да болады (Т.Қайыпбергенов).
0 Қос дүзиў — еки жастың бир-бирине қосылып, семья қурыўы, хожалық болыўы.
ат. Еки өгизди, еки атты ямаса еки ешекти гүндеге қосып жегип сүрилиўиндеги, айдалыўындағы улыўма аты.
0 Қос айдаў — жер сүриў.
кел. Еки, егиз, пар.
Қос жасаўыл зорлық етти.
Мине, енди, өлсин депти (Д.Қасымов).