ҚОБАЛЖЫЎ
Қарақалпақша
ф. Тынышсызланыў, кәўетерлениў, қәўиплениў.
Ол кейнин айта алмай кеўли қобалжып, бирақ гөп басланып кеткен соң өзин азғана еркин тутып, капталына жамбаслады (Т.Қайыпбергенов).
Ўәдели күнине келмегенине қатты қобалжып жүрдим (Г.Изимбетов).