ҚАРАНЫЎ
Қарақалпақша
ф. 1. Емлениў, даўаланыў.
Тез күнниң ишинде басқа жаққа кетип қараныў керек (Ө.Айжанов).
2. Қуўанышлы түрде қараў, кеўилли түр бериў.
Алға адым урар сондай қуўанып, қозыны сүйеди күлип қаранып (С.Нурымбетов).
3. Излениў, излеў, изертлеў.
Биреў бармаекен деп, ояқ-буяғына қаранды.