ҒЫРШЫЛДАЎ
Қарақалпақша
ф. 1. Қыстың күни қатты суўықта қарда жүргенде аяқтың астынан шығатуғын сести, мийўелерди жегенде шығатуғын даўысы.
Айдана көп-көңбек алманы ғыршылдатып тиследи де, шимирикпестен жей баслады (А.Султанов).
2. Нағыз күшине енген ўақыт, күшине толған ўақыт, күшине толысқан ўақыт.
Саў болғайсаң ғыршылдаған жигиттей, Қартайып қатардан қалма, Есеке (Т.Жумамуратов).