ҒАРҚЫЛДАЎ
Қарақалпақша
ф. 1. Ғарқылдаған сестиң шығыўы.
Терезеден ғарқылдаған сеслер, биреўлердиң ўахахасы қаттырақ шығып атыр (М.Нызанов).
2. Қатты ҳәм ўарқылдап күлиў.
Бул сөзди еситип Тайшахан патша буның сөзине ўақты хош болып ғарқылдап күлди («Алпамыс»).