ҒАРҒЫЎ

Қарақалпақша

ф. Секириў, ырғыў, қатты атлаў. Исимди мениң оңла деп, Айпаршадай сулыў қыз, Атқа ғарғып минеди («Мәспатша»). Аллаяр аттан ғарғып түсип, Бектемирден қолтаны алды (Т.Қайыпбергенов).