ЫСҚЫЛАЎ

Қарақалпақша

ф. Бир нәрсени екинши бир зат пенен ямаса қол менен сүртиў, сүйкеў, ысу. Ботинкасын сондай жақсы көретин еди. Оқуға кетерде қайта-қайта ысқылап айнаға қарайды (М.Нызанов).