ЫСЛАЎ
Қарақалпақша
ф. 1. Үйдиң қурымын, ысын алу.
2. Қандай да бир затты түтинге тутыў.
ЫСЛЫҚ ат. 1. Түтиннен, шаңнан пайда болған ыс.
... Өжирениң ишин ыслық басты, пәтикке салған ағаштар ыс, Тилеген кирип келгенде әш кимди көре алмады (Қ.Айымбетов).
2. Қара үйдиң үстине, түндикке түтин сиңген кииздиң бөлиги әм оның күйдирилген күли.
Даўа болар осы жаныма, Ыслықлар басты жарама (Бердақ).
3. Ыссылаўдан, терлеўден адамның денесине шығатын майда бөртик.