ШӨЛЛЕЎ
Қарақалпақша
ф. 1. Анқасы кебиў, суў ишкиси келиў, суўсаў.
Жалаң аяғын таслар тилип кднаткан, қансыз еринлери не ушындур жарылып кеткен, шөллегенлиги көл тәрепке тигилген жалынышлы нәзеринен анық билинип турар еди (К.Кәримов).
2. аўыс. Сизлер бул жақта олардың арын арлап, шөллеп отырсызлар (А.Садықов).