ХАЛЛАСЛАЎ
Қарақалпақша
ф. 1. Бир нәрсеге шад болыў, көтерилиў, жайнаў, куўаныў, жеделлениў.
Ердиң үстинде денесин жыйнап, хаўалап ушатуғын кустай хаплығып, халласлап тур (К.Султанов).
2. Шадланыў, йошланыў.
Сәлийма халласлап, қуўыршағын ала жуўырды да апасының қасына келди, ... (Г.Есемуратов).
Пахта ашылып пискен ўақытта жетилип, халласлап өрлеп алға умтылып (А.Дабылов).