УЙЫЎ
Қарақалпақша
ф. 1. Қатықтың қойыўланыўы, биригиўи.
2. аўыс. Қол яки аяқтың жаны қозғалтпай кетип уйып қалыўы.
Мардыйған жигитлер, туяна қызлар, Аяқумь/со да, өтсе де ызғар, (И.Юсупов).
3. аўыс. Ықлас қойыў, зейин салыў, тыңлаў.
Отырысын бузбай сәҳәрғе дейин, Бақсы тыңлар еди уйып, енағар (И.Юсупов).
4. Бирликли, аўызбиршиликли.
Тилла дарды қурғызар, Уйып жатқан халыққа, Бүлик салған найсапты, Гүнасын қойып мойнына, («Ер Зийўар»).
5. дин. с. Намаз оқығанда молланың изинде турып бирге намаз оқыўы.
Матрос казаклардың муңлы қосығын, Балықшылар уйып тыңласар, әне (И.Юсупов).