УЙЛЫҒЫЎ

Қарақалпақша

ф. 1. Самалдың күши менен түтинниң, шаңның, булттың бир орынға жыйналыўы, топланыўы. 2. Топланыў, шоқданыў, бир жерге жыйналыў. Қарсында уйлығысып қарлы таўлар, Таласьш созар еди-аў саған қолын (И.Юсупов).