ТҮТИҚ
Қарақалпақша
ф. 1. Жүнди, пахтаны ийириў ямаса басқа нәрсеге салыў ушын түйиртпегинен жазып жумсартыў, тазалаў, сабаў, созыў.
Жүнлер киби түтилди, Қуйқадағы шашлары («Қырқ қыз»).
2. аўыс. Тарқаў, тарап кетиў.
Көкте болса түтилген ақ пахтадай, шубатылар тарғыл булттын дизбеги (М.Қарабаев).
0 Түтип жеў — өз еркине коймай бары-жоғын зорлық пенен алыў.