ТҮРИЎ
Қарақалпақша
ф. 1. Қайырыў, көтериў.
Еки жеңин түрип алған (Қ.Досанов).
2. Тық-тыклаў, байқаў.
Журт жолыңа қарап отыр, Түрип кулағын жаслар (С.Мәжитов).
0 Қулағын түриў — а) кеўил қойып, ықпас пенен тынлаў.
Әмиўдеги асаў толқын даўысын.
Еситкендей түрилди бир кулағы (Т.Сейтжанов).
б) үмитлениў, дәмелениў.