ТҮЙИЎ
Қарақалпақша
ф. 1. Затты келиге ямаса басқа нәрсеге салып майдалаў, унтақлаў, қабығынан айырыў.
Көзди ашып жумғанша — салыны келиде түйди де, палаўға боларлықтай гүриш таярлады.
2. Нуқыў, дүмпишлеў, мушлаў.
3. Бир затты ямаса жипти түйип байлаў, шандыў, ораў.