ТУНЖЫРАЎ

Қарақалпақша

ф. 1. Қабағын үйиў, түнериў. 2. Қапаланыў, уўайымға салыныў, терең ойға кетиў. Оның сөзин тынлап, тунжырап отырған Узақбаев гәпке араласты (К.Султанов).