ТИРИШЕ
Қарақалпақша
кел. 1. Қандай да бир нәрсени ислеўге, питкериўге укыплы, хәрекетшең, шаққан.
Ол балам тирише болмас деп қорықты (Ө.Айжанов).
Оның жаслайынан тирише болып, ақырында жоқары билим алып, колхозға баслық болғанына куўанышлы еди (Ж.Аймурзаев).
2. аўыс. Алғыр, өткир, кескир.