ТИРИЛТИЎ
Қарақалпақша
ф. 1. Жан питиў, тиришиликке ениў.
Ҳаўазы жер жарған Бийбижан қыздың, Тирилип әкелгендей гөрдеги өли (Омар).
2. аўыс. Мәўлен болса бурында шала жансар еди, еңди көзи ашылып тирилипти (Ө.Хожаниязов).
Тирилипти өмир кирип, Көтерилди күн қабағы (И.Юсупов).
тирилиў фейилиниң өзгелик дәрежеси.