ТИЛЛА
Қарақалпақша
ат. гөн.
с. 1. Химиялық элемент, сары қызғыш ренли бақалы алтын.
2. Усы металлдан иеленген монета.
Қосыбай кисесине қолын урып, еки тилланы молданың алдына қойды (К.Султанов).
3. Усы металлдан иеленген зат, буйым.
Ақ отаўын тиктирсин, Тилладан маржан тақғырсын («Алпамыс»).
4. аўыс. Бир нәрсениң екинши затқа, тиллаға теңлиги, барабарлығы.
Деп айтқанлар заманында көп болды, «Мын, тиллаға арзан бир баскан изи» (Омар).