ТЕПСИНИЎ
Қарақалпақша
ф. 1. Бир жерде турып аяқты көтерип басыў, көтерип таслаў, силкиў.
2. Ашыў менен, ыза менен хәрекет етиў.
3. аўыс. Алға умтылыў, урыныў, таслаў, жулқыныў.
Ишинде тепсинип турған асаў жорға бар (К.Султанов).
Арғымаклар жер тепсинип киснесип, Омыраўдан ойма көбик ақты тер (И.Юсупов).