ТАЛАСЫЎ
Қарақалпақша
ф. 1. Ийтлердиң, пышықдардың, улыҳмажанлы жаныҳарлардың бирин-бири тислеҳи, жулысыҳы, алысыҳы.
Оның изинен кеткен ийти де таласып, тыртым болды (А.Бекимбетов).
2. аҳыс.
Тартысыҳ, даҳласыҳ.
Ақырында өзлери таласып қыран-пышақ болып төбелесип қалды (Н.Дәҳқараев).
Кишкенелигимизде Қанатбай екеҳимиз орынға таласып, гөзлеген жеримизге отыра алмай қалсақ, төрге шығып алып мақтанар едик (М.Нызанов).
3. аҳыс.
Жарысыҳ.
Мен турғанда жарқырап шыға қоймас, мениң менен таласарлық не малы бар (М.Дулатов).
4. аҳыс.
Ансаҳ, умтылыҳ.
ХШ әсирде адамзатқа белгили аймақтың тең жартысына жуҳығын жер менен жексен еткен тас үстинде тас қалдырмаған Шыңғысхан тәңирликке таласады (М.Булутай).