СӨГИС
Қарақалпақша
ат. 1. Кейис, урыс, жаман сөз.
Сөгис келтирип атаға, Исин жиберип катаға (Әжинияз).
Еситип жаманның жүрмен сөгисин, Бул дүньяға шыққаныңнан не пайда (Омар).
— Ҳә әк ең н и ц ... деген қәхәрли сөгис еситилди.
Бул сөгис куўғыншынын дәслепки тиллесиўи еди (К.Султанов).
Ҳәр ким өз елине, өз патшасына сөгис келтирмей жасаўын ғамын жеўи тийис (Т.Қайыпбергенов).
2. Қәте, надурыс ислеген иси ушын белгили бир шәлкемнен жазба яки аўызша ескертиў, кейис.
Аузы ашықлығым ушын есап қағазыма жаздырып қатты сөгис алдым (Т.Қайып