СӘТЕҢ
Қарақалпақша
кел. Азада кийинген, қайқы, пардозланған.
Анаў Мәтен, Өзи сулыў сәтең (Ә.Шамуратов).
Екинши мини - Сәлийма сәтең, долы минезли қыз (К.Султанов).
Бир жигит тырнағын егеп отырып, Иренжир өмирдиң қысқалығынан: «Күн келте, жыл қысқа, аз өмир сүрип, Жумыс, жумыс деп-ақ өтеди-аў адам!», Көрдиң бе, бул сәтеңге енди не дерсең! (И.Юсупов).
Туп-туўры базар жайдың қасындағы Жыға сәтеңниң шарбағына түседи (М.Нызанов).