СЫҢҚЫЛДАҚ
Қарақалпақша
ф. 1. Жиңишке сес шығарыў.
Қатынлар сыңқылдап күлип, Не болғанын иши билип, Сарайдың капысын илип, Ўағыр-шағыр болған екен (Бердақ).
Бир сапарға қойдым... деп сыңқылдап күлди (К.Султанов).
Сыңқылдаған мерўерт көзли булақга, Сыбырлап турғандай бир үн кулаққа, Шопан достым усы булақ қаққында, Кишкене бир ертек сөйледи сонда (И.Юсупов).
— Туўры, — деди келиншек сыңқылдап күлип (К.Кәримов).
2. Жылаў, қыңқылдаў.