СЫПТАЙ
Қарақалпақша
кел. Қысылған, буўылған, жиңишке, жеңил, дүп-дүзиў, оқтай.
Таўлардьщ жүйи сөтилмеген менен гүңиренди, аспаннан тынбай епелеклеген кар көшкенлерди оммалатып жолларын бөгеди, барлық жапырақлары түсип сыптай болған таў өсимликлери қар суўырған дүбелейге шыдамай бас ийди, «биздей жалаңаш калсаңыз да, бөҳәрде кийингейсиз» дегендей ызыңласты, қайғыға төтепки бере алмай мортылдасып сынды (Т.Қайыпбергенов).