СТРЕЛКА
Қарақалпақша
ат. (р. — оқ, найза).
1. Өлшеў әсбапларында өз көшери әтирапында айланып, өлшенип атырған заттың муғдарын көрсетиўши жиңишке, ушлы тили.
Сениң мамық бармақларың, он еки агзадағы кеўип қалған тамырларды сааттың стрелкасындай солқылдатып жүргизди (К.Султанов).
2. Темир жолларда ҳәрекеттеги составты (поездды) бир изден екинши изге өткериў ушын иеленген курал.
3. Бир нәрсениң бетиндеги сызылма, көринис, белги.