СОРРЫЙЫЎ
Қарақалпақша
ф. Жинишке болып өсиў, уп-узын өрески болып узайыў.
Табанындағы темири желинип, жакдаў ағашлары жампыйған ғөне шана ети сылынып, сүйеғи соррыйған Қәдирдиң еки ийинине мусаллаттай жабысып, қара жерде сүйрегендей ысылдап, адымын зорға бастырады (К.Султанов).
Жақ сүйеги соррыйып, бет-аўзы бир уўыс болып қалыпты (Н.Бөрекешов).