СОРЛАТЫЎ
Қарақалпақша
ф. Бахытсызлыққа ушыратыў, жәбирде қалдырыў, мүсәпиртиў, қақсатыў, пәнт бериў, сорлы етиў.
Жумабай менен Жәмийла музға ығып кетти деген хабарды еситкенде бул ҳаял: «Қарасы өзи менен кетпей Жумабайды сорлатып кеткенине қара» деп гижинип, иштен ақыретлеп алған еди (К.Султанов).