СИЛЕЙИЎ
Қарақалпақша
ф. 1. Қатын қалыў, тоныў, қалшыйыў.
Уйқыдан, аштан силейип сандалған Қәдир таң қараңғы сында «Қызылжар»дың тусынан өтти (К.Султанов).
2. Үндемей харекетсиз калыў, сәррийиў.
Бул сапары қалың қамыстың ернегинде силейип қатып сумирейип турған бир суллер көринди (К.Султанов).
Ол сол турысында силейип қатты да қалды (Ш.Сейтов).
«Тоқта, хәй, қошшым!» деп хаплығып барын, Тутты билегинен саҳыбжамалды, Ҳәм байғус жигиттиң жүзи кўарып, Ләбин тислеп, үнсиз силейди қалды (И.Юсупов).
Ол отын ала бергени қараңғы да силейип турған биреўди көрди (Т.
Қайыпбергенов).