СЕТЕМ
Қарақалпақша
1. рәў.
Үркиниш, шоршьшыў, қозғалыс, қәўип, сезик.
2. сетем алыў.
ф. Қәўиплениў, сезиклениў, шоршыныў.
Көмекбайдың қорылдысынан сетем алғанда жән-жағына қарап қояды (Ж.Аймурзаев).
Сетем алып Қәдир көзин ашса, даўыл хүўлеп, қамыслар зарлап тур екен (К.Султанов).
Өз үйинде қонағыңның көзинше, Пышығыңа «пыш» деп жүрме, өзинше, Хан қызындай кеўли нәзик қонағың, Сәл нәрседен сетем алар сезинсе (И.Юсупов).
«Ақтикенек» қасына келгенде көк ғунан әлле неден сәтем алып, кулағын қайшылады (Ө.Хожаниязов).